Gece-Kondu...

Bugün vardi, yarin yoktu
Biri yapti, digeri bozdu
Carpik curpuk, yalan dolan
Sevdalar da gece-kondu...

sorular sorular sorular

mümkünmü yenilenmek

arinmak bildiklerin ve gördüklerinden

yeniden dogmak mümkünmü

mümkünmü temizlenmek

hic olmamiscasina yok olmak mümkünmü

mümkünmü ardinda islak gözler birakmadan gitmek

sessizce, usul usul

sonsuzluga ermek mümkünmü

mümkünmü vazgecmek candan

ne kadar aciyla dolu olsan bile

kani akitmak, teni sogutmak

hayatta kalmaya kodlu bu basi taslara vurmak mümkünmü

Sans ve Sayilar

hayat ikinci bir sans vermez insana.

birincisini hic yasamamis olmak gerek.

zira, sansla karsilasilan anin da farkinda olmaz insan.

bu benim sansim demez, bilmez.

hal bu iken, nasil tutarsin sansin iplerindne sIkI sIkI. nasil gecirirsin tirnaklarini etine?

nasil anlasilir, o anin, O AN oldugu? neye benzer, ne hissettirir?

ve nasil bilir insan hayatinda ki o tek anin gecip gecmedigini, ki gecmis ise beklemesin bosuna. her firsati büyük sansi bilmesin, her kapiyi calmasin. yeyip bitirmesin kendini.

benim öyle bir anim oldumu, bilmiyorum. söyle bir düsündüm de, ne gibi büyük anlar vardi hayatimda diye. bir sey bulamadim, kil payi kazanilmis yorgun zaferlerden baska. kazandim belki ama cogalmadim. sanki hep bir avuc kaldim.

hayat okulu gibi dillere tatsiz bir sakiz olmus bu deyimi kullanmak istemezdim...

ama, eger hayat bize not verecek olursa, kac olurdu notum acaba. neye göre ölcerdi bizi hayat?

gösterdigin cabalarin toplamini, elde ettiklerinin yüzdesiyle carpip, hayal kirikliklarini cikarip mutlulugu eklersen... ve cikan rakami, eskimis ruhunun birden kücük parametresiyle carptiginda, ne kalir geriye koca bir sifirdan baska...

sayilarla aram hic iyi degildir zaten... bol sifirlilarla hele...

tek kisiyim, bir isim var, bir dairem, bir annem, bir kardesim, bir kac dostum, bir kac sarkim, oraya buraya karaladigim bir kac önemsiz yazim, birden kücük umudum...

bir de hic olmamislar...

lanet

yanlis yollarin yorgunlugu var simdi üzerimde

birer birer itinayla secilmisler

en hüzünlü cizgilerini cekmisler yüzüme

yanlis secimler

geri vitesi olmayan su hayat

damla damla akitirken zehrini icime

dolduruyor duvarlarimi icimdeki hapis zaman attigi cizgilerle

bir gün daha

lanet bir gün daha diye

simdi neresinden baslasam gec kaldigim hayata

nerede bulsam kendimi

neresini tutsam, cevirsem de girsem iceri

nerede benim icin düsünülmüs yasamin kapisi

bir gün daha gecti icimde maphus

bir gün daha bana varamadan

dünü degistiremeden

bugünden mutsuz

yarindan umutsuz

lanet bir gün daha...

Bintan Island - Endonezya

Endonezya'nin rüya gibi adalarindan biri Bintan. Singapur'a feribotla bir saat mesafede. Sabah ilk feribotla karsiya gectim. Terminalden sahile indigimde ise yandaki güzel kiz ve arkadaslarinin dansi ile karsilastim. Oracikta sevdim Bintan'i.

O körpe bedenlerin kivrak ve narin hareketleri ve elimde bir Singapur Sling ile sahile yürüdüm

Bu görünte nefesimi kesti... Rüyalardaki kadar güzel ve dogal bir ada Bintan. Sakin ve Singapur'un kalabaligindan uzak olmak... muhtesemdi....

Huyumdur, nereye ayak basarsa gezgin ayaklarim, mutlaka bir poz cekerim onlari da :) Ben ve mutlu ayaklarim...

Denizde yüzebilmek icin uzun uzun yürümek gerek derinlesmesi icin... Su ise berrak bir turkuaz... Ve incecik toz gibi bir kumsal...

Kayaliklar vardi biraz ileride. Yakin göründüler gözüme. O yakin mesafede sandigim kayalara varabilmek 45 dakikami aldi... bosluk mesafe hissimi sasirtti sanki... Ama degdi!

Sonra da dostum yengeci gördüm. Beni görünce cok kisa selamlayip hemen deligine geri döndü... Bütün yengecler benim gibi mesgul galiba... Malum, ayni burctan olunca...

Sonra aksami ettim, günesi batirdim, bir de resmini cektim ve son feribotla geri döndüm. Otobüste Cinli bir kiz ingilizcesini gelistirmek amaciyla egsersiz yapacak birini ariyordu sanirim, piyango bana cikti... Onu dinledim ama anlamadim :) Sonra saklandim feribotta... cok ayip!

Bir daha gitmek istiyorum cennete...

Singapore

ucagin kalkis saatini her nedense 16 olarak aklima koymusum

saat 10:00 da bilete baktigimda ve asil kalkisin 12 de oldugu gördügümde bavulum hazir bile degildi
------------PANIK-------------------
elime gecen ne varsa bavula attim
bizim soföre ise Ismail Y.K nin o igrenc tiksinc sarkisini söylemek istedim bir an ... bas gaza... ayy bögürmek geldi simdi icimden

saat 11:30 gate de idim
business lounge da ise daha önceki yazilarimin birinde bahsi gecen, o cok sevdigim hatta severken öldürebilecegim is düsmanim tarafindan görülüpte tacize ugramamak icin görünmez oldum
ama ucakta kacis yoktu
yanima geldi, kusmak istedim
ne kötü, ona hakkinda ne düsündügümü öyle söylemek isterdim ki
istafami bastigim gün yapmak istediklerim listemde en baslarda yer aliyor bu fantezim

13 saat yolculuk demek...
18 kez hostesi cagirma dügmesine basmak demek
yolculuk boyunca hosteslere verdigim zahmet listem ise:

• icecekler: champagne, coke light, su, kahve, kahve, kahve, sarap, su, yesil cay, portakal suyu, taze limonata, kahve
• yemekler: thai chicken, gambas alioli, salad, rahmen soup with beef, chips, chips, peanuts, fruits, tiramisu
• 5 film: hatirlamiyorum ama anna karenina'nin eski bir versiyonu ve komik bisiler daha izledim galiba

06:00 Singapore Changi hava alaninin icinde agaclar vardi, cok güzellerdi... evime de ayni konsepti düsünüyorum. disari ciktim, firina girdim, terledim, yapistim, bir sigara yaktim, 15 saat sigarasizlik berbatti

07:00 arrival at Goodwoodpark Hotel park lane Suit, maisonet dairemi hemen oracikta sevdim... cünkü buz gibi sogutulmustu... uyumaya calistim olmadi cünkü

1. kapi calisi 08:30 : hotel servisi bavulumu getirdi
2. kapi calisi 09:45 : hotel servisi apaptör getirdi
3. kapi calisi 11:00 : nda ise gözlerimde delirmis bakislarla kapiyi actigimda genc bir kiz (yine hotel servisinden) bana welcome "sogutulmus meyve" lerini ikram etti... ona kizamadim... sevindim :)

teknolijiyi bir kez daha sevdim...

16:00 market aramaya disari ciktim, cok aradim, buldum, ve anladimki bulamamak imkansiz... her yer alisveris merkezi... heryeeer!!!!!!!!! bildiklerimin disinda bilmedigim bir sürü sey aldim... garip meyveler ve ne oldugunu hala anlayamadigim sebzeler... hiyara benzeyen ama dikenli bisey... hala dolapta deneyemeden cürüdü...

ertesi gün: ilk is günü. is günleri sabah bütün takimi bir otobüs almaya geliyor. aksam kendim dönüyorum. mrt diye bir undergrounda biniyorum. kalabalik, sicak ve ter kokuyor... alistim bile

hafta bitmek üzre
kaldi 5 hafta
zaman yavas geciyor gibi yapip beni kandiriyor, hizli da gecmiyor gerci... aman ne bileyim
tek bildigim özlüyorum

Özlediklerim:
Ailem
TimTom
Özlem Böcük
Özlem Cicek
Cey
Sabanim
Yatagim
Ciceklerim
Pide
Yayla corbasi
Türk cayi
vs...

Pics will follow...

emanet

yenisini almak aklimdan geciyordu zaten

ama harmanlanmis olanini aldim

aldim cünkü o Böcügün gözüyle görmüstü

Böcük güzel bir kisi ve güzel görüyor

simdi bende onun penceresinden bakiyor gibiyim

onun gördüklerini görecegim belkide

belki bana biseyler fisildayacak

bana bilmedigim seyler anlatacak

Böcük hakkinda

bir emanet yada miras gibi geldi

iyi geldi

iyiki geldi

HOVARDA

Gözüm acik

Gönlüm genis bu aralar

Hayrola!

Balimi akitarak agzimin kenarindan

Ve cilveli adimlarla geciyorum hayattan

Gözüm gönlüm acildi

Etrafima güzeller sacildi

Bir hovarda ki gönlüm

Hayrola!

Hovardayim iste hovarda!

Haber vereyim dedim aleme

Olurda yollari düserse haneme

Aldanmayin bu isveli halime!

Demem o ki

Aman yaklasmayin bu aralar yanima

Girmeyeyim sizinde kaniniza... :)

Hovardanin agzindan cikan her cümle
Amaca giden yolun davetkar basamaklari gibidir
Her adim cezbeder ve korkutur ayni anda
Ama soluk soluga tirmanir insan o basamaklari
…..

iyiye cok uzak hatta kötüyüm

kafamla beraber bedenim de isyanda

hic birsey olmuyor, yoluna girmiyor

arttikca artiyor, hic bitmiyor

nerede öbür yanim, sevdigim öbür insan nerede

ciksin gelsin artik

bak hem baharda geldi, dallar ciceklendi

kurtulamadim sonbaharimdan

acarken cicekler bahara

dallarim hala buz

hala kuru tenim

hala bekliyorum

icime düsemeyen cemreyi

zamanla(ya)ma(ma)

ne kolaydi o tek kisilik hayat, tek kisiydim ben bir zamanlar
bir tek kendi sesime kulak veren, kendi sorularima cevap veren,
kendi kendime yeten ve artan, artanimi da dagitiyordum ulu orta
ya simdi, simdi plan zamani, herseyi planlama, haftalarca önceden bilme nerede kimle olacagimi
ne zormus yahu!
kafam yorgun, bedenim yorgun
yetmiyor zaman
yetemiyorum tüm sevdiklerime
ondan calip buna, bundan calip bir digerine ekliyorum
artik, yirtik pirtik, sürtük bir ZAMAN!
kisaca ben bu isi beceremiyorum...
sonra kendime kiziyorum
hep kendime kiziyorum
paralel dünyalarda olsam
herseyi ayni anda farkli yerlerde yasasam
bir cok ben olsa
ya da tekrar bir ben olsam
daha mi iyi olacak acaba...

su yolunu bulur

yazmak ve dogurabilmek tatmin ediciydi bir zamanlar

o bir zaman ben bilmiyordum ne oldugumu

anin sürprizleri mutlu ediyordu beni

mutluydum evet, kendimi kesiflerde mutluydum

sonra biri daha, bir tane daha

daha-lar cogaldikca sevincim azaldi nedense

simdi cok var onlardan ama sevincim az

yazdim, cizdim, söyledim kendimin bile zor duyabilecegi bir sesle

sessiz ve usul usul söyledim onlari

oysa bagirmak isterdim onlari

ciksinlar artik

bir yolunu bulup ciksinlar icimden

hani derler ya, su yolunu bulur diye

irmaklarim bulsunlar yollarini

ciksinlar artik icimden

minörlerim

gel gitlerimle basa cikamadigim anlarda kendimi vurdugum gam denizinden beni cikarabilen tek sey ile ugrasiyorum

ister bilinsin, isterse hic duyulmasin minör cigliklarim

ben basli basina bir sarkiyim

gecmisle gelecegin bitmeyen dueti icindeyim simdiki zamana aldirmadan

dün yalandi, yarin henüz yok, simdi ise bakabiliyorum aynaya kendimi kandirmadan

ÖZLEM

Özlem bollugu icindeyim

o kadar cok Özlem varki hayatimda

biri orda biri burda

Cicek Özlem ve Böcük Özlem var mesela

Cicek olan buradaydi az önce, özlemlerimizi konustuk uzun uzadiya

Böcük olan ise biraz uzakta, Onu da cok severim, bak özledim birden Onu

adi Özlem olan kisinin hayatinda özlemden cok ne olabilirki

bana da bulastiriyorlar özlemlerini

özlememek nasil birseydir acaba, hayatta hic bir seyi özlememek

ya bilip her seyin sahibisindir özlem duyulanlarin

ya da hic bilmiyorsundur, bilmeyen özlemez cünkü

ben bunlarin ikisi de degilim

ben biliyorum nasil oldugunu ve özlüyorum da

galiba bu en kötüsü

unut-umut

unutmak, unutmaya calismak, unutabilmek, unutmamak, unutamamak

umut, umutlanmak, umutsuz kalmak, umutsuzlasmak

kelime oyunu falan degil cabam

bu iki sözcügün birbirine ne kadar benzedigini fark ettim bugün

basim agriyor sigara icmekten

sigara icmeyi UNUTmayi UMUD ediyorum

bakin iki kelimeyi de ayni cümlede birlestirdim

unutmak istenince erisilebilecek bir sey degil

bu da herseyi kendi basina buyruk yapan ZAMANin uzmanlik alanina düsüyor cogu sey gibi

herseyin önce bir zaman asimina ugramasi gerek unutmak icin

ZAMANa da güvenmiyorum artik

en unuttugun anda haylaz bir cocuk gibi nanik yapabiliyor su ahmak ZAMAN

ZAMANa karsi ne denli bicareyiz

aktiv bir iliskinin olmasi zaman ile, imkansiz

PASSIFlik herseyi zamanin eline birakmak

otur ve bekle isin yoksa

begenmedim

adini adimla bir cümlede kullanamadigim biri vardi bir zamanlar

O umutsuz bir vakaydi

unuttum onu sonunda cünkü umutsuzduk biz ikimiz

umudum varken o yoktu

simdi unuttum

ne o var ne de ondan yana umudum

sehirler

INSAN bir sehri severse, o SEHIR de insani sever ve sürprizler cikarir kisinin yoluna

ben sevmistim o sehri zaten O'ndan önce de, simdi O sehir de beni seviyor

ben ise O sehri simdi daha cok seviyorum

artik BAHAR gelebilir!!

bütün hazirliklarimi yaptim

agirliklarimdan kurtuldum

arindim, aklandim

hazirim

BAHAR gel artik...

kedi resimli top

bir kadin ne ister, ne bekler diye düsünüyorum

sevgi demeyin Allah askina, sevgi gibi her gönüle gecerli bir sözcük yetersiz kaliyor anlatmaya

hem kacmak istiyorum, hem kovalamak, hem de kovalanmak, bir de bunlarin hepsini ayni kisiyle yasayarak... bir oyun istiyorum, hem kacak oldugum, hem kaciran, sonra yakalamaya calisan ve yakaladiktan sonra tekrar kacan... neyim ben, bir CANAVARMI!

bu hallerimin sebebi O ise, O'ndan nefret ediyorum!!!

simdi mutlu mesut, sevginin müsrüflügünde seri serpile ciceklenmek dururken solugumu blogumda aldim...

nedir bu, bir cesit kacismi yine?

ah "car cur edilen" heyecanlar... sevgili böcügün agziyla :)

bir oyun hatirladim bakin simdi...

cocukken mahalle arkadasim bana verilen yeni topu (üzerinde minik kedi resimleri vardi) benden zorla almisti, sonra defalarca bana topu uzatir gibi yapip tekrar cekmisti, cok kovalamistim onu, sonra umudum kesilmisti, agladigimi gören mahalle arkadasim topu bana geri getirmisti... tahmin edin ben o anda ne yapmistim... topa sert bir tekme vurmustum ve bir daha da almamistim... gönlüm gecmisti...

simdi adina halk dilinde sevgi denen o top var yine önümde, ardindan zamaninda coook kostugum, cok kovaladigim o cocuklugumun kedi resimli topu...

öylece duruyor ayagimin dibinde...

ben ise ayni umarsizlikla bakiyorum ona...

öyle de güzel bir top ki bu seferki...

al beni diyor kucagina

ruhsuzmuyum ben artik

dokunamiyorum...

KISIR

kazananilan hersey birsey kaybettiriyor

herseyi kazanamiyor insan

ama herseyi kaybedebiliyor

ne acimasiz bir denklem su hayat bazen

veriyor alacagini bile bile

ne yüzsüz ki istiyor güle oynaya eline biraktigini

sonra küsünce haylaz bir cocuk gibi, geri istiyor sevinclerini, sürprizlerini

kala kaliyorsun en dogal halinle

ya bizim hayata verdiklerimiz

onlari nasil alacagiz ayni hayattan

yine

bir gün daha gecti

bir gün daha böyle

bugünün dünden farki ne

yine kus tüyü yastiklarda, diken diken

yine elimden düsmeyen sigaram, hic sönmeyen

yine ben varim

yine O yok

yok

x2 mi yoksa /2 mi

ne güzel bir gündü bu böyle, bir pazar gününe yakisan her seyi yaptim diyebilirim

evimi toparladim, camasirlarimi yikadim, ütüledim, bir film izledim, biraz kitab okudum, aksam bir sarab icmeye ciktim Özlemle... bekar bir pazar...

simdi düsünüyorum da, eger single olmasaydim nasil gecerdi bu gün, ne gibi katkilari olurdu o ulasilmasi zor kisinin? ya da ne gibi götürüleri? ayagimin altinda dolasip beni ugraslarimdan alikoyarmiydi, yoksa sirinlikler yaparak mi beni yapilmasi gerekenlerden vazgecirirdi?

tembellige mi sürüklerdi beni varligiyla? yoksa planlarina tutkusundan kosturmacaya mi iterdi beni?

bu sorular var su an kafamda, bu güzel gün o kisinin varligi ile ikiye mi katlanirdi, yariya mi bölünürdü...

bu ev cok bakire

bunu degistirme zamani...

bu yazdan cok ümitliyim :)

Terziydi Annem

elektirikli olaninda alamamisti o zamanlar
cünkü aza kanaat ettigimiz zamanlardi onlar
ayakli bir dikis makinesinde kazanirken ekmek parasini gün be gün
bana ne hos gelirdi cikardigi tikirtilar
aglarmis annem o zamanlar ama benim cocuk kafam algilayamamisti
makinenin cikardigi seslerin hickiriklari bastirdigini

terziydi annem
köy terzisi

gece calisirdi kücük ve soguk odada
ninemi, dedemi, o zamanlar ilk askini yasayan dayimi ve beni rahatsiz etmemek icin emek tikirtilariyla
iyi terziydi annem
köy terzisi

sifonlar, ipekler degerdi yorgun ellerine annemin
üzerinde basma entarisiyle dikis dikerken
ama ipek gibiydi annem
eli, yüzü ipek
yüregi ipek
entarisi basmaydi
ama has ipekti annem

kücük köyün dul terzisiydi annem
benim icin sadece annemdi ve bilemiyordum o zamanlar dul kelimesinin anlamini
ve anlayamiyordum anneme neden bu adi taktiklarini
anlamiyordu cocuk kafam annemin hüznünü, feryadini susarken
susardi annem, gerekmedikce konusmazdi da
kelimelerini biriktirirmis meger
oysa konusmaktan hoslanmiyor sanirdim ona bakarken

cirkin ve bazen sisman kadinlar gelirdi dikis icin
ve cekilen emegin aksine hic mi hic yakismazdi cirkin kadinlara annemin diktikleri
"ama bu istedigim gibi olmamis, iyi dikememissin" dediginde o kadinlardan biri anneme
arada kacamak bir gülüs atardi bana annem somyanin kenarinda otururken
ve cocuk kafamla bile anlardim kusurun emekte degilde kadinlarin obez ve bicimsiz vücutlarinda oldugunu
susardik annemle
ama gözlerimiz kahkahalar atardi gizliden

ben cocuktum o zamanlar
simdi annemin sayisini bilmedigim kadar cok dikis makinesi var,
elektrikli olanlarindan
ama bunlarin sesleri bi garip, tikirdamiyorlar
cok sevinecek yarin ona bir eskiciden bulup aldigim antika ayakli disik makinesini hediye ettigimde

ipek gibiydi annem
alli, morlu
ve masallar anlatirdi bana gizli bahcelerden
beraber uyurken kalp atislarini dinlerdim annemin
bir nefes araligi digerinden daha uzun sürdüyse,
avucunun icinde tuttugu kücük elimi kimildatirdim
daha siki sarilirdi o zaman bana annem

terziydi annem
köy terzisi